Kadına Dair Herşey

90’lı Yıllarda Çocuk Olmak,Çocuk Olmanın Sonuna Kadar Hakkını Vermek!!

90’lı Yıllarda Çocuk Olmak,Çocuk Olmanın Sonuna Kadar Hakkını Vermek!!

Bu yazıyı aslında yaşı biraz 30’a dayanmış ya da biraz aşmış kişiler çok daha iyi anlayacaktır.Keza yaşlandığımızı,ufak ufak amca,abla triplerine girmemizi haklı çıkartacak birkaç örnek olacak bu yazıda.Yavaş yavaş ,bazı şeylerin tadını yitirmeye başladığımızı gösteren,ufaktan “Vay be” dedirtecek,inceden gönül sızlatacak şeyler..

Parliament pazar gecesi sinemalarımız,kaçta yatarsak yatalım cumartesi günü sabahın köründe izlememiz gereken çizgi filmlerimiz vardı.

Seveni olur,olmaz bilemeyiz ama şekerli bisküviler vardı tam da bu marka..
haylayf

Çaya batırmaya doyamadığımız Finger bisküviler..Çaya batırma süresi uzadıkça,ağzıma götürmeden acaba yere düşecek mi stresi de cabası..

finger-biskuvi

Bir arkadaşımızı aramak isterken,ev telefonu dışında seçenek olmamasından dolayı muhabbetin uzadıkça uzaması..

telefon

  • İyi akşamlar Songül teyzecim,Bahar evde mi?
  • Evde kızım,kim arıyordu?
  • Ben Ebru
  • Nasılsın Ebrucum?Annen nasıl?
  • İyi teyzecim,sizler nasılsınız?
  • Teşekkür ederim,ben de iyiyim,annenlere selam söyle
  • Başüstüne,onların da size selamları var
  • Aleyküm selam,Baharı çağırayım ben

 

Leblebi tozları vardı,karşımızdakinin suratına püskürtülen,boğulma tehlikesi geçirten

leblebi tozu

O zamanların,bakkal raflarında klasik mavi şişesinde görüp satın aldığımız şampuanları vardı.

blendax

11880’lerin olmadığı zamanlardı.Ankesörlü telefonların yanında yer alan rehberdi bizim aradığımız numaraları bulmamızı sağlayan..

altın-rehber

Tabi ankesörlü telefonlarımız.Şehir içi küçük jeton,şehirler arası orta,Almanya’yı aradığımız büyük jetonlar.

ankesor

 

Minik mutluluklarımız vardı bizim.3,4 katlı Barbie evleri yoktu.Sıktıkça zıplayan bir tavşan vardı,her zıpladığında mutlu olduğumuz anılarımız..90lar-oyuncakAnnelerimizin ilk önce yemek yapmak için kullandığı,ardından saksı niyetine kullandığı yağlar vardı.

vita-yag

Neden olduğu,neden yapıştırıldığı hala anlaşılamayan ama bizim dönemim simgelerinden ekmek etiketleri.Fark edilmeden yendiği de olmuştur..

ekmek-etiketi

O zamanların en cool eşyasıydı aslında.Radyo özelliği olanlar hele bir başkaydı.Kanallar ayarlanır,kasetler mahallenin bilimum parfüm,örgü ipi,iğne,iplik satan aynı zamanda da kaset satışı yapan mağazalarında doldurtulur ve yola çıkılırdı.Hele şehirler arası otobüs yolculukları,bir başka olurdu.

walkman

Aslında biz;çekirdeğin içini ayıklarken, o yiyeceğimiz anı sabırsızlıkla bekleyen,biraz daha ayıklasam mı diye biriktirdiklerimize bakan masum çocuklardık..

cekirdek-ici

O zamanlar,her daim ufak poşetlerde hazır ve nazır kolonyalarımız vardı renk renk..

 

kolonya

O çıkardığı Pat Pat sesi ayrı bir mutluluk vermez miydi?

90lar-oyuncak-2

Yüzünüzde ufak bir gülümse oldu mu?

pembo

Kitaplarımızın arasında,düzleştirmekten zevk aldığımız o meşhur çikolata..

cokomel

Bay Meraklımız vardı bizim,çizeriyle sürekli kavga eden

Kitap ve defterlerimizi kapladıktan sonra,kimliğimizdi bu etiketler..

etiket

Bu şekerler çocukluğumuzun simgelerindendi.

emzik-seker

Kümeler kuruldu sınıflarda..

kumeler

Ve gazetelerin verdiği kağıttan maketler..

maket

Büyüdük.Özlemle andığımız günler olarak kaldı mazimiz.Pirincin üzerine ismimizi yazdırdığımız ve kolyesini boynumuza astığımız,musluklardan kana kana su içtiğimiz,yakalarımızın kolalandığı,cebimize ütülenmiş mendillerin konulduğu dönemler beki kayboldu ama unutulmamalıdır ki tatlar asla kaybolmaz.Bizler kayboluruz yavaş yavaş..

Bir önceki yazımız olan Bu Yılbaşı Nereye Gitmeli? başlıklı makalemizi de okumanızı öneririz.


90’lı Yıllarda Çocuk Olmak,Çocuk Olmanın Sonuna Kadar Hakkını Vermek!! Yorumları

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

BİR YORUM YAZ